مهاجرت و تکامل سلولهای نورال کرست در جهت تشکیل گانگلیونهای در حال تکامل تری جمینال در حین دوره تکامل جنینی مورد مطالعه قرار گرفت. با استفاده از لکتین های ویژه، گلیکوپروتیینهای کونژوگه با اسید سیالیک، موجود در سطح سلولهای نورال کرست، در این دوره تکاملی مورد مطالعه قرار گرفتند. لکتین های مورد استفاده شامل PNA، MPA، SBA، WGA و GSA1B4 همگی با HRP کونژوگه شده بودند.جنین های رت از نژاد Sprague Dauley، در سنین مختلف بارداری، برای مطالعات بافت شناسی و هیستو شیمیایی تهیه شدند. هر برش تهیه شده از نمونه های فوق در معرض لکتین قرار گرفته و با استفاده از رنگ DAB، قندهای انتهایی گلیکوکونژوگیت ها شناسایی شدند. با این ردیابی هیستوشیمیایی مهاجرت سلولهای نورال کرست در جهت شکمی – طرفی لوله عصبی مشاهده شد. بعضی از این سلولها مهاجر با WGA که ویژه اسیدهای سیالیک است، به شدت واکنش نشان دادند. مجموعه بزرگی از این سلولها در روزهای بالاتر جنینی، در طرفین پل مغزی مستقر شده و همچون مورد بالا واکنش شدیدی با WGA نشان دادند. با توجه به این یافته ها پیشنهاد می شود که سیالوگلیکو کونژو گیت ها در تکامل گانگلیون های تری جمینال و تشکیل و توزیع رشته های عصبی وابسته دخیل هستند.

 در این مقاله کارایی روکشهای پلیمری در کاهش ضریب درگ جسم UUV خاصی با هندسه معین با استفاده از روشهای تجربی مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور از پلیمر قابل حل در آب پلی اکری لامید (PAA) و پلیمر غیر قابل حل در آب پلی دی متیل سیلوگزان (PDS) استفاده شده است. برای اندازه گیری نیروی درگ از دستگاهی به نام برج آب که مختص این پروژه طراحی شد و به مرحله ساخت و بهره برداری رسید استفاده بعمل آمد. در عمل، اندازه گیری نیروی درگ در دستگاه مزبور بر روی مدل کوچکی از UUV مورد نظر این پروژه با مقیاس 10/1 صورت پذیرفت. با توجه به اینکه عدد رینولدز جریان در اطراف مدل (بر اساس قطر مدل) در حدود 20000 بود از اینرو جریان در اطراف مدل از نوع درهم فرض شد. اندازه گیری ضریب درگ مدل در آبتدا بدون استفاده از هر گونه روکش پلیمری صورت پذیرفت تا ضریب درگ پایه بدست آید. در مرحله بعد، سطح مدل با پوششهای پلیمری پوشانده شد و ازمایشات مجددا تکرار گردید. نتایج بدست آمده حاکی از ان است که با استفاده از پوششهای پلیمری میتوان ضریب درگ اجسام UUV را بطور قابل ملاحظه ای (بین 20 تا 30 درصد) کاهش داد. 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مطالعه تاثیر نسبت منظر بر ضریب درگ یک لوله بادامکی در جریان عرضی هوا به صورت تجربی بررسی شده است. محدوده اعداد رینولدز بر اساس قطر معادل لوله دایروی 25000 تا 55000 و زاویه حمله صفر و 180 درجه انتخاب شده است. نتایج نشان می دهند که با افزایش نسبت منظر، ضریب درگ لوله بادامکی کمتر می شود بطوریکه ضریب درگ در زاویه حمله صفر و 180 درجه به ترتیب حدود 54 تا 82 درصد و 42 تا 82 درصد نسبت به لوله دایروی با قطر معادل کاهش یافته است.